ശോകമൂുലഗാത്രം-ശോകത്തിനു മൂലമായ ശരീരം. രോഗബീജങ്ങള്ക്കു പാത്രം-രോഗാണുക്കള്ക്കു അധിവാസസ്ഥാനം. നാളം-കുഴല്. മാളം-ദ്വാരം. ദീനത-ദയനീയാവസ്ഥ (ദുഃഖാവസ്ഥ). മൃതി-മരണം. നാട്ടം-അന്വേഷണം (ആഗ്രഹം). കൊണ്ടാട്ടം-രപശംസ. അന്തരം-സംശയം. ഏന്തുക-ഉയര്ത്തുക. ഭോജ്യം-ആഹാരം. ആജ്യം-നെയ്യ്. ശോച്യം-ദുഃഖകരം. അരശേരിയിരിപ്പോര്-രാജാ ക്കന്മാരേപ്പോലുള്ളവര്. അരള്-രാജത്വം. കേണ്-ദുഃഖിച്ച് (കരഞ്ഞ്).
നമുക്ക് ആയുസ്സെന്തുള്ളൂ? ശരീരം ദുഃഖത്തിനു മൂലമായിട്ടുള്ളതാണ്. പല രോഗബീജങ്ങള്ക്കും വാസസ്ഥാനമാണത്. ഇതില് ജീവന് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന താണ് അത്ഭുതകരമായിട്ടുള്ളത്. അതിന്റെ നീളം നാലുവിരല് മാത്രമേയുള്ളു. (സങ്കീ. 39:5). കഥപോലെ ഇതിന്റെ മേളവും അവസാനിക്കും. ദീനത നിറഞ്ഞ ഒരു കുഴലാണ് ശരീരം. അണുജീവികള് പാര്ക്കുന്നതിനുള്ള മാളവുമാണ്. നാട കത്തിലെ നടന്മാരെപ്പോലെ മനുഷ്യര് തങ്ങളുടെ അഭിനയം അവസാനിപ്പിച്ചു മരണസമയത്തു രംഗത്തുനിന്നു മാറുന്നു. ഭാര്യയ്ക്കും മക്കള്ക്കും എന്തൊരു നോട്ടമാണ്. ധനത്തിന്റെ മുഷ്ക്കു തീര്ക്കുവാന് മാര്ഗ്ഗം കണ്ടുപിടുക്കുന്നു. കൈയ്യിലുള്ളപ്പോള് കൊണ്ടാട്ടമാണ്. പണമില്ലാതാകുമ്പോള് ഓട്ടവും. ബന്ധുക്കളും മിത്രങ്ങളും പുകഴ്ത്തും. എന്നാല് കഷ്ടകാലത്ത് അവര് മനം നൊന്ത് കണ്ണുനീരൊഴുക്കും. ഇന്നു രാജ്യം ഭരിക്കും. നാളെ ഭിക്ഷ സ്വീകരിക്കാന് കൈയ്യില് പാരതമെടുക്കും. അന്നു നെയ്യ് കണികാണാന് പോലുമില്ല. മുമ്പ് നെയ്യ്കൂട്ടി ഈണുകഴിച്ചവന് ഭിക്ഷക്കാരനായി തീര്ന്നിരിക്കുന്നു. എത്രയോ ശോചനീയമായ അവസ്ഥയാണ്! ഇന്ന് സ്ഥാനമഹിമകളാല് മാളികമുകളില് കയറി ഇരിക്കുന്നവരെ നാളെ കരഞ്ഞുകൊണ്ടു വെറും തറയില് കിടക്കുന്നതും കാണാം.
Download pdf