മന്നവന്-രാജാവ്, മോദം-സന്തോഷം, നാദം-ശബ്ദം, ഗീതഗണം-പാട്ടിന്റെ കൂട്ടം, നാടി-തേടിയിട്ട്, ശ്രേഷഠഗുണദായകന്-നല്ല ഗുണങ്ങള് നദ്കുന്നവന്, ശിഷ്ടന്-നല്ലവന്, സ്പഷ്ടം-വ്യക്തമായി, ധൃഷ്ടന്-കഴിവുറ്റവന്, താതന്-പിതാവ്, പദം-കാല്, സുനു-പുത്രന്, സന്നിധ-സന്നിധിയില്, അനിശം-എല്ലായ്പോഴും.
ദൈവത്തെ നാം എന്നും സ്തുതിക്കണം. രാജാവായ ദൈവത്തിന്റെ തിരുമുമ്പില് കൂടിയിട്ട് മന്ദതയെല്ലാം അകറ്റി നിര്ഭയമായി ഇരുന്നു സ്തുതിക്കണം. സന്തോഷത്തോടുകൂടി വന്നിട്ട് ഉച്ചത്തില് പാടുക. ഗീതഗണം തേടി നാഥനു പാടി ദൈവനാമം തന്നെ ഗതിയായി തേടി നാം സ്തുതിക്കണം. ശ്രേഷ്ഠഗുണങ്ങള് ദാനം ചെയ്യുന്ന അവന് ശിഷ്ടന്മാരുടെ നായകനുമാണ്. തന്റെ ദാസന്മാരുടെ ഇഷ്ടം സാധിച്ചുകൊടുക്കുന്നവനും കഷ്ടതയില്നിന്നു ധൈര്യമായി അവരെ ഉദ്ധരിക്കുന്നവനുമാണ്. തന്നെ സ്തുതിക്കുന്ന ജനങ്ങള് തൃപ്പാദത്തില് വീഴുന്നു. രാജാധിരാജന്മാര്പോലും പ്രസന്നരായി ഉന്നതദൈവത്തെ വണങ്ങുന്നു. ദൈവദൂതന്മാരുടെ നാഥനും, ജീവജാലങ്ങളുടെ പിതാവും, ജീവന്റെ ഉറവയായിട്ടുള്ളവനും ലോകര്ക്ക് നിത്യജീവന് ലഭിക്കുവാന് സ്വപുത്രനെ ദാനം ചെയ്തവനും ആയ സ്വര്ഗ്ലഗീയ പിതാവിനെ സ്തുതിക്കുക. അവന്റെ നാമം സദാ കീര്ത്തിക്കുന്നവന് എന്നും ദിവ്യാനന്ദമാണ്. ഉന്നതനായ ദൈവത്തിന്റെ സന്നി ധിയില്നിന്ന് എപ്പോഴും പുതുഗാനവന്ദനങ്ങളോടുതന്നെ സ്തുതിക്കണം.
Download pdf